Best practice: Global Resource Alliance pakt zelf voedselvoorziening in Mara-regio in Tanzania aan

[26 februari 2016]
In 2007 zijn Tara Blasco en Lynn Heberstreit uit Californië in de Mara-regio verzeild geraakt. De Mara-regio bevindt zich in Tanzania aan de oostkust van het Victoriameer. Het Nationaal Park Serengeti behoort ook tot deze regio. De sociale en gezondheidsproblemen in deze regio zijn overvloedig. Tara en Lynn hebben de organisatie ‘Global Resource Alliance’ opgericht om hier op projectmatige wijze ondersteuning te leveren.
GoTanzania is begin februari een weekje op bezoek geweest in Musoma en Kinesi en heeft zelf ervaren, wat Global Resource Alliance voor de gemeenschap is gaan betekenen.

In eerste instantie richtten Tara en Lynn zich op de opvang van een groot aantal verweesde kinderen. De meeste zijn hun ouders verloren aan HIV/aids. Global Resource Alliance (GRA) regelt dat kinderen in gastgezinnen worden opgevangen en worden ondersteund met voedsel en schoolvoorzieningen. Vanuit deze basis is GRA duurzame ondersteuning gaan aanpakken op verschillende fronten, zoals koken op zonne-energie, verbreding van het voedselaanbod door permacultuur-tuinen op te zetten, het verbeteren van de gezondheidssituatie van de mensen door het leveren van natuurlijke medicatie en het aanboren van schoonwater uit de bodem.

GRA is nog geen tien jaar verder en is niet meer weg te denken uit Kinesi, een groot dorp aan de overkant van een 2 kilometer brede slenk van het Victoriameer bij de stad Musoma. In deze stad is het hoofdkwartier van GRA gevestigd. Ik heb daar voorafgaand aan mijn bezoek aan Kinesi, waar GRA een paar grote tuinen heeft opgezet, en ook na terugkomst, een week later, uitgebreid met Paschal gesproken. Paschal is de manager van GRA in Musoma, hij heeft me geïntroduceerd bij de projecten en aan het einde was het zeer informatief en leerzaam om met hem over mijn ervaringen terug te koppelen. Tara en Lynn komen jaarlijks één maand vanuit Californië naar GRA toe.
Een week duiken in de activiteiten van GRA in Kinesi was een enerverend avontuur. Ben je met de ferry naar Kinesi aan de overkant, dan ben je echt even naar een andere wereld.

Twee flinke stukken land zijn gekocht om de permacultuur-tuinen aan te leggen. De grondgedachte daarbij was: de mensen in Tanzania eten te eenzijdig. Veelal blijft het bij cassave en mais. Hiervan wordt de zogenoemde ‘ugali’ gemaakt. Er zit nauwelijks smaak aan maar de mensen zweren erbij. Het is voedsel dat heel erg goed ‘vult’, maar als het leeuwendeel van je voedsel hierop is gebaseerd, dan krijg je veel te weinig gevarieerde voedingsstoffen tot je. Niet erg bevorderlijk voor de gezondheid.
Als je de tuinen van GRA bekijkt, dan is het bijna niet voor te stellen, dat dit een jaar of zeven geleden nog gewoon een grasvlakte was. Weelderige tuinen tref ik, met mango- en bananenbomen, papaya’s, avocado’s, passievruchten, met heel veel verschillende groentes, bonen, kolen en natuurlijk veel spinazie. GRA is inmiddels ook met een herbossingsprogramma bezig. Da’s ook heel zinvol, want de bossen zijn zo goed als verdwenen hier. Dat hangt samen met het de wijze waarop de mensen hier gewend zijn om te koken. Er wordt gebruikt gemaakt van sprokkelhout en houtskool. De bomen worden gekapt voor het vuur om het eten op te koken. Naast herbebossing is ook ‘solar cooking’ een manier om hier wat aan te doen. De mensen wisten niet wat ze meemaakten, toen ze voor het eerst met zonne-energie te maken kregen: is dit hekserij!?

Nog steeds lopen de vrouwen mijlenver om emmers vol met water op te halen. Water, dat meestal erg vervuild is. De watervoorziening is misschien wel het állergrootste probleem: veelal wordt het niet eens gekookt voordat het gedronken wordt. De mensen zijn erg vaak ziek; het is heel normaal dat je elke paar weken gewoon een keer ziek bent. Gemiddeld worden de mensen in deze streek zo’n 45 jaar. Toen ik vertelde, dat ik al vijf jaar niet ziek ben geweest, wilde eigenlijk niemand dat geloven. Diarrhee, tyfus, cholera: ziekten die te maken hebben met onhygiënisch water, het komt hier heel veel voor. En daarnaast dan nog de ‘killer number one’: malaria.

De tuinen van GRA voorzien ook in de ingrediënten voor nieuwe, natuurlijke medicatie tegen vooral malaria. De bladeren van de ‘neem’-boom, oorspronkelijk uit India, zijn heel heilzaam, vooral ook gecombineerd met de artemisia-plant. GRA maakt hier medicijnen van en stelt deze ook ter beschikking aan de bevolking.

Een jaar of vier geleden is er een documentaire gemaakt, waarin alle projecten van GRA naar voren komen. Tara, Lynn en talloze andere lokale betrokkenen laten zien, wat voor geweldig werk GRA doet. Bekijk deze documentaire (39 minuten) zelf online!

Vrijwilligerswerk bij GRA
GRA werkt ook met vrijwilligers, probeert ze via haar websites (een Amerikaanse én een Tanzaniaanse website) te werven. In Kinesi heb ik vier nachten geslapen in het vrijwilligershuis, dat midden op één van de twee ‘shamba’s’ (tuinen) van GRA staat. Ik werd daar gastvrij en zonder verdere kosten te hoeven betalen opgevangen. Mama Gire kookt daar elke dag voor de ‘attaché’s’ die op de tuinen werken en de staf en eventueel aanwezige vrijwilligers eten gewoon mee. Ook voor mijn overnachtingen hoefde ik niet te betalen.
Ndumbe en Obadia, die hier leiding geven aan de werkzaamheden op de tuinen, coördinatie doen voor de begeleiding en voorzieningen regelen voor de weeskinderen in de gastgezinnen, hebben mij vier dagen lang álles van de GRA-projecten laten zien. Ik heb op de tuinen een paar dagen meegewerkt, heb gastgezinnen bezocht en gesprekken gevoerd. Daarnaast mooie wandelingen gemaakt en ben ook nog een dag uit varen geweest met een kano naar een visserseilandje in het Victoriameer.

Vrijwilligers komen frequent maar onregelmatig. In de meeste gevallen betreft het vrijwilligers met een specifieke expertise op het terrein van tuinbouw en voedselvoorziening. Maar ook op het terrein van community-projecten zijn er mogelijkheden.
Je bent in Kinesi echt ‘weg van de snelweg’. Vanaf het oosten van Tanzania, waar de internationale luchthavens zijn, is het nog een heel eind reizen, eerst met een lokaal vliegtuig naar Mwanza (overigens voor Ryanair-prijzen), aan het Victoriameer, waarna je ook nog een halve dag onderweg bent in de bus naar Musoma én daarna de ferry naar Kinesi. Je kunt ook alles met de bus doen; dan ben je wel een paar dagen onderweg, maar kun je dwars door de Serengeti reizen!
In het vrijwilligersboek trof ik mooie verhalen van toegewijde vrijwilligers die meestal voor wat langere tijd hier zijn neergestreken en ook stage-achtige werkzaamheden hebben gedaan, aansluitend bij hun studie of beroepsoriëntatie. “Voluntourism” kun je hier vergeten: je leeft het lokale leven met de lokale mensen. The real thing! De natuur is prachtig, de mensen supervriendelijk en de sfeer is relaxed.

In het vrijwilligershuis kunnen maximaal een stuk of zes vrijwilligers worden gehuisvest. Met Ndbumbe, Obadia, Mama Gire en de ‘guard’ Justin zit je hier echt in een warme ‘familie’, terwijl je tegelijkertijd ook heel veel eigen ruimte en privacy hebt. In het dorpje Kinesi zijn wat tuin-barretjes voor een biertje.

Voor meer informatie kun je altijd contact opnemen met GoTanzania.

Amerikaanse website Global Resource Alliance
Tanzaniaanse website Global Resource Alliance

Newsletter: What we did in 2015!


« Terug naar nieuwsblog