CCM wint wederom Tanzaniaanse verkiezingen - Magufuli nieuwe president

[3 november 2015]
“Met een onverwacht grote marge zijn de presidentsverkiezingen in Tanzania gewonnen door John Magufuli, kandidaat van de al sinds de onafhankelijkheid regerende Partij van de Revolutie (CCM). Magufuli, gisteren 56 geworden, kreeg 58 procent van de stemmen; oppositiekandidaat Edward Lowassa 40. Chadema, de leidende partner in de coalitie van oppositiepartijen, betwist de rechtsgeldigheid van de uitslag. In het semi-autonome Zanzibar werd de stembusgang eerder deze week al ongeldig verklaard.”
De NRC  is de enige Nederlandse krant met berichtgeving over de Tanzaniaanse verkiezingen van vorige week.

Je zou het ook als een compliment kunnen beschouwen: als het echt ‘nieuws’ zou zijn, hier in Nederland, dan zou dat hoogstwaarschijnlijk samenhangen met rumoer, dreiging, extremisme of zelfs oorlog. Maar schijn is toch wel wat bedrieglijk. Ook al is Tanzania een vreedzaam land, toch is er heel wat te zeggen en te schrijven over deze verkiezingen. En het resultaat.

Verkiezingen in Tanzania gaan over personen en macht. Veel minder over partijen en programma’s. De feitelijke programma’s zijn niet van primair belang; de meeste mensen kennen deze programma’s nauwelijks. De kandidaat van de verenigde oppositie, voornamelijk Chadema, was degene die de interne strijd om de kandidaatstitel in de leidende regeringspartij CCM had verloren. Hij is vervolgens door de oppositie binnengehaald om dáár de presidentskandidaat te worden.
De situatie draaide daarmee diametraal. Het belangrijkste speerpunt bij verkiezingen in Tanzania is machtsmisbruik. De CCM wordt (standaard) beticht van corruptie. Wie wordt echter de leider van de oppositie? Een bij de regeringspartij uitgerangeerde partijbons, Lowassa, met een nogal uitgebreid corruptie-‘track record’. En diezelfde regeringspartij stelt een kandidaat aan, Magufuli, die juist een redelijk smetteloos blazoen heeft opgebouwd als minister in de vorige regering. Mede door toedoen van deze minister is Tanzania erg druk met de aanleg van geasfalteerde wegen in het land.
Zo ontstond de idiote situatie, dat de “corrupte partij” met een ‘integere kandidaat’ kwam en de “integere partij” met een ‘corrupte kandidaat’.

De oppositie, die deze verkiezingen verloor, heeft de meeste aanhang in de grote steden. Daar was het redelijk onrustig, vorige week, zonder dat het tot uitbarstingen leidde. Er is, ook volgens de internationale waarneming, weer veel misgegaan bij deze verkiezingen. Het lijkt erop, dat de nieuwe president, Magufuli, zelf wel een meerderheid van de stemmen heeft gekregen. De Tanzanianen hebben echter 2 stemmen uitgebracht: een voor de president en een voor een regiogebonden parlementslid. Het is niet ondenkbaar dat verkiezingsfraude heeft bewerkstelligd, dat bij dit deel van de verkiezingen de oppositie ten onrechte heeft verloren. Op Zanzibar (semi-autonoom) dreigde de oppositie te winnen en zijn toen maar preventief de verkiezingen ongeldig verklaard. Wordt vervolgd.

Toch is er hoop in Tanzania: Magufuli heeft aangekondigd echt in te gaan zetten op corruptiebestrijding. Wat er feitelijk van terecht gaat komen, dat moet je dan maar weer afwachten. Als de macht eenmaal binnen is, dan verdwijnen beloftes vaak weer als sneeuw voor de zon.

Mijn informant uit Tanzania vertelde mij tot slot nog een anekdote: de oppositie had als symbool het V-teken met twee vingers. Twee dagen voor de verkiezingen is de regeringspartij in een afgelegen stadje bij alle voor de verkiezingen geregistreerde vrouwen langs gegaan en heeft hen daar verteld dat dit V-teken staat voor verkrachting: de oppositie was van plan hen te verkrachten en als de oppositie aan de macht zou komen, dan kunnen de vrouwen daar dan verder niets tegen doen. In dit stadje stemden vervolgens zo goed als alle vrouwen op de regeringspartij.

(De verkiezingsresultaten)


« Terug naar nieuwsblog